Компаниите често мислат дека најголемиот предизвик е да пронајдат добри кандидати. Но, многу почесто проблемот е што ги губат уште пред воопшто да седнат на интервју. И тоа не затоа што кандидатите не се заинтересирани, туку затоа што искуството што го добиваат во процесот не ги мотивира да продолжат понатаму.
Кога процесот на селекција трае предолго, кандидатите не чекаат. Додека компанијата размислува за следниот чекор, тие веќе разговараат со други работодавачи, добиваат понуди или едноставно губат интерес. Денес, брзината не значи само ефикасност. Таа покажува колку компанијата навистина го цени времето на луѓето.
Недостатокот на комуникација е уште една причина поради која многу кандидати се повлекуваат. Немањето никаков одговор остава чувство дека вложеното време не било важно. Понекогаш, дури и кратка порака или едноставно известување значат многу за тоа како кандидатот ќе ја доживее компанијата.
Често проблемот започнува уште при самата апликација. Кога процесот е долг, комплициран или бара истите информации да се внесуваат повеќепати, дел од кандидатите едноставно се откажуваат. Особено кога имаат повеќе опции пред себе, малите бариери стануваат доволна причина да продолжат понатаму.
Не помагаат ниту огласи кои звучат премногу општо или не даваат јасна слика за позицијата. Луѓето сакаат да знаат што точно се очекува од нив, како изгледа улогата и дали навистина можат да се пронајдат во таа приказна. Кога тоа недостасува, интересот брзо исчезнува.
И на крајот, тука е „employer branding“ — нешто што многу компании сè уште го гледаат само како маркетинг. Но, брендот на работодавач не се гради само преку објави и кампањи. Се гради преку искуството што кандидатите го имаат во секој чекор од процесот.
Добрите кандидати ретко исчезнуваат без причина. Понекогаш доволни се неколку мали промени за процесот да стане побрз, појасен и попријатен, а токму тие детали често ја менуваат перцепцијата.
_1779954846267.jpg&w=3840&q=75)