Од дома до работа во трка со времето

Не секој стрес на работното место доаѓа од обемот на работа. Понекогаш проблемот започнува многу порано, уште со погледот кон часовникот.

Да се стигне точно во 8:00 часот, да се однесе детето во училиште пред тоа, да не се задоцни поради сообраќај и да се размислува дали ќе може да се завршат приватните обврски во текот на паузата – сето тоа може да го претвори почетокот на денот во трка со времето.

Кога работното време е строго дефинирано, а секојдневието не функционира според толку прецизен распоред, вработениот може да го започне и да го заврши денот со чувство дека постојано брза.

Парадоксот е што некој може совесно да ги завршува сите задачи, да ги исполнува роковите и да постигнува одлични резултати, а сепак да чувствува притисок затоа што пристигнал десет минути подоцна.

Тука се поставува едно важно прашање: што всушност мериме – присуство или резултат?

Секако, постојат работни места каде точното работно време е неопходно поради сменско работење, клиенти, производство или организација на процесите. Но, кај позиции каде природата на работата дозволува одредена флексибилност, строгото придржување кон часот понекогаш создава притисок без да придонесе за подобар резултат.

Флексибилноста не мора да значи целосно слободно работно време. Понекогаш доволно е да постои можност работниот ден да започне во одреден временски интервал, да се надомести времето или повремено да се приспособи распоредот кога околностите го бараат тоа.

За вработениот, таквата мала промена може да значи помалку утринско брзање, помалку нервоза и полесно организирање на секојдневните обврски.

За компанијата, пак, флексибилноста испраќа уште една важна порака – дека довербата не се мери само според времето на пристигнување, туку и според одговорноста и резултатите.

Можеби затоа прашањето за современите работни места повеќе не е само: „Од колку до колку работиме?“, туку и: „Колку простор им даваме на луѓето да го организираат денот, а сепак добро да ја завршат својата работа?“