Секој процес на вработување започнува со истото прашање: кој е вистинскиот кандидат за позицијата? Во пракса, одговорот најчесто се бара во работното искуство, бројот на години поминати во професијата или компаниите во кои кандидатот претходно работел. Иако искуството останува важен критериум, денешниот пазар на труд покажува дека тоа не е единствениот показател за идниот успех на еден вработен.
Компаниите кои долгорочно градат успешни тимови сè почесто не избираат само кандидати со најдолго работно искуство, туку и оние кои покажуваат потенцијал за развој. Кандидат со десет години искуство може веднаш да се вклопи во оперативниот дел од работата, но тоа не секогаш значи дека ќе биде подготвен да прифати нови начини на работа, да се развива заедно со компанијата или да придонесе кон идните промени.
Од друга страна, кандидат со помалку искуство, но со силна мотивација, желба за учење и правилен начин на размислување, често може да стане еден од највредните членови на тимот.
Токму затоа, сè повеќе компании го прошируваат начинот на кој ги оценуваат кандидатите. Покрај професионалното искуство, се анализираат комуникациските способности, аналитичкото размислување, приспособливоста, одговорноста, лидерскиот потенцијал и способноста за работа во тим. Овие компетенции не секогаш се препознаваат од едно CV, но честопати се најважниот показател за тоа колку успешно кандидатот ќе се развива и ќе придонесува во компанијата.
Секако, искуството никако не треба да се занемари. Напротив, за голем број позиции тоа е неопходен предуслов. Но, кога двајца кандидати ги исполнуваат основните барања, токму потенцијалот е факторот што може да ја одреди идната вредност што ќе ја донесат во организацијата.
Најуспешните компании не вработуваат само за да пополнат испразнета позиција. Тие размислуваат неколку чекори однапред и бараат луѓе кои ќе растат заедно со компанијата, ќе преземаат нови одговорности и ќе придонесуваат за нејзиниот развој и по неколку години.
Затоа процесот на селекција не треба да се сведува само на проверка на биографијата. Потребно е да се препознаат и оние квалитети кои не се запишани во CV-то, а кои честопати се најважни за долгорочниот успех. Структурираните интервјуа, проценката на компетенциите и професионалната селекција овозможуваат компаниите да донесат пообјективни и поквалитетни одлуки.
Токму тука е и улогата на агенциите за регрутација и селекција. Освен што помагаат во пронаоѓањето на соодветни кандидати, тие обезбедуваат објективна проценка на компетенциите, потенцијалот и усогласеноста со организациската култура. На тој начин, компаниите не избираат само кандидат што ги исполнува условите денес, туку личност која ќе гради успешни резултати и во иднина.
Вистинското прашање не е дали искуството е важно, туку дали компанијата знае да го препознае потенцијалот што кандидатот може да го донесе во иднина.
Најдобрите вработувања најчесто се оние во кои искуството и потенцијалот се во вистинска рамнотежа.